داود گرشاسبی، فرماندار تبریز در گفتوگو با خبرنگار میراث آریا با اشاره به جایگاه ویژه این شهر در تاریخ ایران بیان کرد: زمانی که از تبریز به عنوان شهر اولینها یاد میشود، یک تعبیر تاریخی صرف نیست و به نوعی بازتاب ظرفیتهای کمنظیر این شهر در مواجهه با مسائل، ارائه راهکارها و ایفای نقش مؤثر در مقاطع مختلف تاریخ کشور است. این ظرفیت امروز نیز در کالبد زنده و پویای بازار تاریخی تبریز قابل مشاهده است.
او در ادامه با قدردانی از تلاشهای صورتگرفته برای ثبت جهانی این مجموعه افزود: ثبت جهانی بازار تبریز حاصل سالها کوشش کارشناسی، پیگیریهای مستمر و توجه به ارزشهای تاریخی این مجموعه بوده است. باید توجه داشت که بازار تبریز صرفاً یک اثر تاریخی نیست و در کنار جایگاه میراثی خود، همچنان قلب تپنده اقتصاد منطقه محسوب میشود و این مسئله مدیریت آن را به مراتب پیچیدهتر و حساستر کرده است.
فرماندار تبریز ادامه داد: بخشی از نگاهها به بازار، مبتنی بر ارزشهای تاریخی، فرهنگی و جهانی آن است و بخشی دیگر آن را به عنوان مهمترین مرکز اقتصادی شمالغرب کشور میشناسند. اگر هر یک از این دو نگاه بخواهد مستقل از دیگری عمل کند، دستیابی به اهداف حفاظتی و توسعهای امکانپذیر نخواهد بود. آنچه میتواند آینده بازار را تضمین کند، ایجاد پیوندی متوازن میان الزامات حفاظتی میراث جهانی و نیازهای جاری کسبوکار در این مجموعه تاریخی است.
او با تأکید بر ضرورت پرهیز از نگاههای مقطعی و سلیقهای اظهار کرد: آثار جهانی با تصمیمهای کوتاهمدت و رویکردهای جزیرهای حفظ نمیشوند. هرگاه منافع کلان و آیندهنگرانه جای خود را به نگاههای محدود اداری، سازمانی یا مقطعی بدهد، نخستین آسیب متوجه سرمایههای ماندگار تاریخی خواهد شد. بازار تبریز نیز از این قاعده مستثنی نیست و نیازمند نگاهی فراتر از دورههای مدیریتی و سلایق فردی است.
فرماندار تبریز با اشاره به برخی چالشهای موجود در اجرای ضوابط حفاظتی گفت: گاهی این پرسش مطرح میشود که چرا بخشی از الزامات و ضوابط مرتبط با میراث جهانی با دشواری مواجه میشود. واقعیت این است که پیش از هر اقدامی باید فلسفه این ضوابط برای ذینفعان تبیین شود. حفاظت از بازار تبریز پیش از همه برای خود بازاریان، خانوادههای آنان و نسلهایی است که در آینده حیات این مجموعه را ادامه خواهند داد.
او افزود: مدیران میآیند و میروند اما بازار تبریز متعلق به مردم این شهر است و میراث آن باید برای آیندگان حفظ شود. از همین رو نخستین گام در مسیر حفاظت و آگاهیبخشی است. زمانی که اهمیت ثبت جهانی، حساسیتهای یونسکو و پیامدهای بیتوجهی به ضوابط به درستی تبیین شود، همراهی و مشارکت نیز شکل خواهد گرفت.
فرماندار تبریز با اشاره به تغییر نگاه جهانی نسبت به مقاصد گردشگری تصریح کرد: امروزه گردشگران در سفر به کشورهایی با پیشینه تمدنی غنی، بیش از آنکه به دنبال مراکز خرید مدرن و فضاهای مشابه شهرهای امروزی باشند، در جستوجوی تجربه زیستن در بسترهای اصیل تاریخی هستند. بازار تبریز، کاروانسراها، تیمچهها، گذرها و فضاهای سنتی آن همان عناصری هستند که میتوانند تجربهای متفاوت و منحصربهفرد برای گردشگران داخلی و خارجی خلق کنند.
او ادامه داد: حفظ اصالت کالبدی و هویتی بازار در واقع حفظ مهمترین مزیت رقابتی آن در عرصه گردشگری فرهنگی است. اگر این اصالت دستخوش آسیب شود، بخشی از جذابیت جهانی بازار نیز از میان خواهد رفت؛ موضوعی که آثار آن در بلندمدت متوجه کسبه و فعالان اقتصادی این مجموعه خواهد شد.
فرماندار تبریز در بخش دیگری از سخنان خود با قدردانی از تلاشهای مجموعه انتظامی کشور اظهار کرد: امنیت، یکی از مهمترین پیشنیازهای پایداری فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی در بازار است و در این زمینه لازم میدانیم از تلاشهای شبانهروزی نیروهای انتظامی قدردانی کنیم. پلیس در تمامی شرایط، حتی در حساسترین مقاطع و شرایط ویژه، امنیت بازار و شهر را با مسئولیتپذیری مثالزدنی تأمین کرده و نقش مؤثری در آرامش فضای کسبوکار ایفا کرده است.
او همچنین بر ضرورت تدوین یک چارچوب مشترک میان دستگاههای مسئول و بازاریان تأکید کرد و گفت: امروز بیش از هر زمان دیگری به یک میثاق مشترک برای آینده بازار تبریز نیاز داریم که در آن تبیین جایگاه جهانی بازار، آداب و رسوم، هویت تاریخی، ضوابط حفاظتی، حقوق و مسئولیتهای تمامی ذینفعان به روشنی تعریف شود تا همه بازیگران این عرصه با درکی واحد در مسیر حفاظت از این سرمایه ملی حرکت کنند.
فرماندار تبریز در پایان خاطرنشان کرد: بازار جهانی تبریز میراث و امانتی تاریخی است که از گذشتگان به ما رسیده و باید با همان اصالت به آیندگان منتقل شود. هرگونه غفلت در صیانت از این مجموعه میتواند به مرور زمان چالشهایی را ایجاد کند که جبران آن بسیار دشوار باشد و حتی جایگاه جهانی بازار را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو حفظ وضع موجود، رعایت ضوابط حفاظتی و تقویت همدلی میان تمامی دستگاهها و بازاریان، ضرورتی انکارناپذیر برای آینده این میراث ارزشمند به شمار میرود.
انتهای پیام/
نظر شما